Czym zastąpić trawnik

Początek

Czym zastąpić trawnik

(w miejscach wilgotnych, cienistych i półcienistych)

Na opakowaniach  mieszanek nasion traw, oprócz  podanego składu, znajdują się dodatkowe informacje o miejscu gdzie nasiona najlepiej zastosować, np. „na miejsca cieniste”.

Cień  to miejsce jasne, oświetlone ok. 2-3 godz. dzienne. Półcień z kolei to miejsce, gdzie docierają promienie słoneczne, ale z porannym lub późno popołudniowym słońcem (nigdy w samo południe), albo miejsca, np. pod koronami drzew.

No cóż, nie miejmy złudzeń. Trawa w cieniu nie urośnie dobrze, będzie wyglądała marnie. Na pewno nie będzie to darń o jaką nam chodziło. Sprawdziłam. Szkoda nakładów pracy i finansów.

Tanim i szybkim sposobem na zadarnienie wilgotnego podłoża, gdzie słońca dociera zdecydowanie mniej, jest wykorzystanie cieniolubnych roślin okrywowych. Warto przemyśleć jakie rośliny i jaki efekt chcemy uzyskać.  Czy zależy nam na roślinach nisko płożących się, czy wyższych. Utrzymujących się na powierzchni przez cały okres wegetacyjny, czy zanikających na miesiące jesienno-zimowe. Z roślinami, których części naziemne zamierają na zimę, można mieć nieco kłopotu, ponieważ jako rośliny „znikające” nie tworzą okrywy sensu stricte. Proponuję jednak je uwzględnić.

Przy wyborze roślin znaczenie ma także wielkość obsadzanego terenu. Na dużych połaciach sadźmy szybko rozrastające się, na powierzchniach mniejszych, niech okrywy tworzą rośliny mało „agresywne”.  Uważajmy na gatunki bardzo ekspansywne, które mogą nam się wymknąć z pod kontroli i możemy mieć później problem z ich „ujarzmieniem”. Tam gdzie miejsca jest sporo lepiej będą wyglądać rośliny większe. Te same, na znikomej przestrzeni będą przytłaczające.

Skoro roślina ma zastąpić trawnik to najważniejszą jej cechą powinna być szybkość i szczelność z jaką pokryje stanowisko. Dzięki szczelności chwasty nie będą miały szans na przebicie się i tym samym ułatwi to nam pracę w ogródku, a szybkość rozrastania pozbawi nas pustych, nieestetycznych  „placków”.

Nasadzenia roślin okrywowych, do których dociera mała porcja światła, nie muszą być „nudne”. Rośliny tej grupy różni kolor liści (są jedno, dwukolorowe), kształt i wielkość ulistnienia oraz wysokość. Mogą więc tworzyć ciekawe zestawienia. Ważne, aby miały podobną siłę wzrostu. Dzięki temu jeden gatunek nie zagłuszy drugiego i nie wprowadzi chaosu.

Przed posadzeniem, ziemię należy bardzo dokładnie przygotować. Trzeba ją odchwaścić, usunąć wszystkie fragmenty rozłogów, korzeni, kamieni, nieczystości, a następnie zasilić nawozem organicznym, najlepiej kompostem. Jeżeli zastosujemy herbicydy to odczekujemy co najmniej dwa tygodnie zanim cokolwiek posadzimy.

Kiedy rośliny znajdą się na miejscu, do czasu zanim się solidnie ukorzenią (pierwszy rok – dwa) pamiętamy o regularnym ich podlewaniu i systematycznym usuwaniu pojawiających się chwastów.

W moim ogródku miejsca zacienione pokrywa kilka różnych roślin okrywowych. Rosną samodzielnie lub połączone są w grupy; zimozielone z zamierającymi na zimę. Takie połączenie świetnie sprawdza się  zwłaszcza wiosną, kiedy część roślin nieco później rozpoczyna swój wzrost (zimozielony barwinek w połączeniu z hostami).

Cieniste miejsca w ogródku często określa się jako „trudne”. Chyba jest to określenie na wyrost. Istnieje sporo roślin dobrze radzących sobie w tych warunkach, albo wręcz takich wymagających.  Jest w czym wybierać.

 Propozycje roślin okrywowych o wysokości ok. 5-25 cm:

– Runianka japońska (Pachysandra terminali) krzewinka silnie płożąca się o ładnych skórzastych liściach i białych, kłosowych kwiatach.

– Kopytnik pospolity (Asarum europaeum) liście o nerkowatym kształcie, błyszczące.

– Tojeść rozesłana (Lysimachia  nummularia) bardzo niziutka, szybko rozrastająca się, o żółtych kwiatach. Roślina „agresywna”.

– Bluszcz pospolity (Hedera helix) może być pnączem lub rośliną okrywową. Rocznie pędy przyrastają na długość 1 metra.

– Dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans) bardzo szczelnie i dość szybko pokrywa ziemię. Efektowna zarówno z liści jak i kwiatów. W czasie kwitnienia tworzy niebiesko-fioletowe kobierce. Po mroźnych, bezśnieżnych zimach liście lekko przemarzają, ale szybko się odnawiają. PolecamJ

– Dereń kanadyjski (Cornus canadensis) niziutka 15 cm krzewinka. Bardzo obficie obsypuje się białym kwiatem na przełomie maja/czerwca. Dobra pod korony drzew. Wymaga stale wilgotnego podłoża.

– Irga Dammera (Cotoneaster dammeri) odmiana ‘Major’ to niska zimozielona krzewinka sprawdzająca się na różnych stanowiskach. Ozdobna z liści, kwiatów i owoców.

– Konwalia majowa (Convallaria majalis) bylina o zanikających na zimę częściach naziemnych. Dobra do zazieleniania miejsc mocno zacienionych. Kłącza rozrastają się w różnych kierunkach ok. 10 cm w sezonie. Ozdobna od wiosny do późnej jesieni. Sadzona pod drzewami wymaga stale wilgotnego podłoża.

Propozycje roślin okrywowych o wysokości ok. 25-40 cm:

– Jasnota plamista (Lamium maculatum) dorasta do 30 cm. Najlepiej rośnie w miejscu zacienionym
(w półcieniu lub w cieniu) o umiarkowanie wilgotnym podłożu.

– Barwinek pospolity (Vinca minor) roślina uniwersalna, może rosnąć w cieniu i na  stanowisku słonecznym, ale musi mieć tam stale wilgotną glebę. Silnie się korzeni.

– Bodziszek korzeniasty (Geranium macrorrhizum) bardzo dobra, uniwersalna roślina.  Najlepiej rośnie w półcieniu. W cieniu słabiej. Można wykorzystać też na stanowiska słoneczne, ale musi mieć wilgotne podłoże. Szybko się rozrasta, łatwo rozmnaża, kwitnie obficie. Jesienią liście przebarwiają się  na czerwono. PolecamJ

– Pragnia syberyjska (Waldsteinia sibirica) rośnie wolno, nie zgłusza innych roślin. Jest zimozielona, w maju pokrywa się drobnymi, żółtym kwiatkami.

– Podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria) bardzo ekspansywny! Na duże powierzchnie.

– Bergenia sercowata (Bergenia cordifolia) rozrasta się w stopniu umiarkowanym. Ma duże skórzaste liście. Kwiaty w zależności od odmiany białe, różowe, czerwono-purpurowe na wysokich pędach.

– Przywrotnik ostro klapowy (Alchemilla mollis) rośnie w kępach. Doskonale zadarnia, pięknie wygląda na dużych powierzchniach. Ozdobny z karbowanych liści. W czasie kwitnienia na długich pędach ukazują się delikatne limonowe kwiaty. Bardzo silnie się rozsiewa. PolecamJ

– Epimedium (Epimedium)  doskonale nadaje się do zadarniania powierzchni pod drzewami,

Propozycje roślin okrywowych o wysokości od ok. 40 cm – wzwyż:

– Funkie (Hosta) roślina o szerokiej gamie odmian  o różnym kształcie i kolorze liści i kwiatach na długich łodygach. Ozdobne od wiosny do pierwszych przymrozków. Bardzo lubią i najlepiej rosną w stale wilgotnym środowisku. Doskonałe do cienia i półcienia, w nasadzeniach samodzielnych lub w towarzystwie paproci, bergenii.

– Pióropusznik strusi (Matteucia struthiopteris) paproć, która ze względu na swoją ekspansywność nadaje się do obsadzania dużych i mocno ocienionych powierzchni.

W poradnikach i katalogach można znaleźć spisy roślin nadających się na określone stanowiska.    Radzę z doświadczenia nie traktować pojęcia „cieć i półcień” zbyt „sztywno”. Rośliny tych dwóch grup dość dobrze sobie radzą zarówno w jednym jak i drugim miejscu. Pamiętać jednak musimy, aby miały stale wilgotne podłoże jeżeli tego wymagają.

Dodaj komentarz