Dzwonek brzoskwiniolistny – Campanula persicifolia

Początek

Dzwonek brzoskwiniolistny Campanula persicifolia

Dzwonek brzoskwiniolistny to rodzima  bylina z rodziny dzwonkowatych (Campanulaceae).   W naturze rośnie na łąkach i skrajach  lasów. Jest bardzo odporny na mrozy.

Toleruje  zarówno  stanowiska słoneczne, półcieniste i cieniste. Dobrze się czuje na każdej, przeciętnej, umiarkowanie wilgotnej glebie ogrodowej o odczynie zbliżonym do obojętnego. Nie lubi jedynie zastoisk wodnych. Roślina nie wymaga nawożenia.

Bylina rozrasta się za pomocą podziemnych kłączy. Tworzy rozety z których wyrastają wysokie, ok 90 -100 cm sztywne, nierozgałęzione pędy. Łodygi pokryte są wąskimi, lancetowatymi, sztywnymi, gładkimi, siedzącymi liśćmi o jasnozielonej barwie.

W czerwcu/lipcu kwitnie  dużymi, efektownymi, dzwonkowatymi kwiatami, zebranymi  w kilkukwiatowe grona. W  zależności od odmiany kwiaty są niebieskawe  lub białe. Po przekwitnięciu należy usunąć kwiatostany.

Dzwonek brzoskwiniolistny można  rozmnożyć  przez podział kłączy jesienią lub wczesną wiosną w marcu oraz poprzez  wysiew nasion w czerwcu na rozsadnik. Roślina zakwitnie w drugim roku uprawy.

Dzwonek brzoskwiniolistny najefektowniej prezentuje  się w dużej  grupie. Kwiaty można ścinać do wazonów.

W moim ogródku dzwonek brzoskwiniolistny ‘Alba’ znalazł się jako jedna z pierwszych roślin, a to z racji bardzo łatwej uprawy. Później zrobił miejsce innym bylinom :)

Dodaj komentarz