Goździk pierzasty / postrzępiony – Dianthus plumarius

Początek

Goździk pierzasty = Goździk postrzępiony Dianthus plumarius

Goździk pierzasty jest byliną należąca do rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae).

W naturalnych warunkach rośnie w środkowej i południowo-wschodniej w Europie. W ogrodach uprawia się mieszańce tego gatunku. Jest rośliną łatwą w uprawie, całkowicie mrozoodporną.

Rozrastając się, goździk tworzy szarozielone kobierce, które w czasie łagodniejszych zim zachowują swój kolor. Dorasta do ok. 20-30 cm wysokości. Roślina wytwarza szare, wzniesione, proste, rozgałęzione łodygi. Liście ma lancetowate, zaostrzone na końcach.

Goździki kwitną maj/czerwiec. Kwiaty są duże, postrzępione, białe lub odcieniach różowo-liliowych. Ich mocny zapach wabi owady i motyle. Roślina najlepiej rośnie w miejscach słonecznych, w podłożu przepuszczalnym, o odczynie lekko zasadowym. Nie wymaga częstego podlewania, wytrzymuje susze. Wykorzystywana jest do obsadzania murków, skalników, a także do nasadzeń pojemnikowych. Może być zastosowana jako roślina obwódkowa.

Najprościej rozmnożyć roślinę przez podział  lub sadzonki zielne. Z końcem lata  odrywa się  kawałek rośliny wraz z korzonkami, wsadza w nowe miejsce, uciska i podlewa. Jeżeli jest bardzo sucho, trzeba pamiętać o podlewaniu przez co najmniej dwa tygodnie. Raczej niemożliwe, aby roślina się nie przyjęła. Zakwitnie już w nowym sezonie.

Goździki pierzaste można również rozmnożyć wysiewając nasiona bezpośrednio do gruntu w maju lub czerwcu. Po pikowaniu, kiedy mają ok. 4-5 liści właściwych, pod koniec sierpnia wysadzamy na miejsca stałe. Jeżeli uprawiamy różne gatunki goździka, możemy otrzymać dużo mieszańców międzygatunkowych.

W moim ogródku goździki po przekwitnięciu przycinam dość mocno. Tnę nie tylko pędy kwiatostanowe, ale „zahaczam” aż o poduchy, roślina odbija i staje się gęstsza.

Dodaj komentarz