Orlik – Aquilegia

Początek

Nazwa  rośliny wywodzi się od łacińskiego słowa aquila – orzeł. Budowa kwiatu przypomina  szpony orła. Inne pochodzenie nazwy rośliny to połączenie dwóch łacińskich  słów: aqua 
– woda i legere – gromadzić –  na dnie wygiętych ostróg kwiatu zbiera się nektar.

Orlik jest byliną o bardzo zróżnicowanych  kolorach i formach kwiatostanu.  Jest to roślina krótkowieczna, którą po  4 latach należy odmłodzić  w sierpniu dzieląc kępy.

Nowe rośliny można także  pozyskać z nasion. Wysiewa się od marca do lipca w zimnym inspekcie. Kiełkują po okresie miesiąca i po 6-7 tygodniach sadzonki  można pikować. Na miejsce stałe rośliny najlepiej sadzić jesienią w rozstawie 30x40cm. W drugim roku po posadzeniu orliki osiągają pełnię rozwoju.

Mając orliki w ogrodzie,  bez naszej ingerencji same, bardzo łatwo się rozsiewają. Pojawiają się w różnych  w miejscach. Gatunki i odmiany łatwo się krzyżują i dlatego potomstwo na ogół odbiega jakością od szlachetnych rodziców. Jeżeli nie chcemy  dopuścić do takiej sytuacji, warto zaraz po przekwitnięciu ścinać kwiaty. Możemy również  pozwolić im się wysiać  gdyż powstałe z krzyżowania miksy, mogą  nas zaskoczyć zupełnie nowym  kolorem kwiatów.

W moim ogródku orliki wysiałam bezpośrednio do gruntu w kwietniu. Zakwitły dopiero w następnym sezonie.

Orliki dobrze rosną na glebach średnio ciężkich, próchnicznych, lekko wilgotnych, przepuszczalnych. Lubią stanowiska słoneczne lub lekko ocienione. Duże zacienienie spowoduje, że kwiaty będą mniej wybarwione. Dla dobrego wzrostu wystarcza im jednorazowe wiosenne  podsypanie nawozu wieloskładnikowego np. Azofoski. Dobrze znoszą brak wody. Jedynie podczas suszy warto je dodatkowo nawadniać.

Orliki kwitną maj/czerwiec.  Na długich ok. 40 – 80 cm a niekiedy nawet 1m pędach  na przełomie maja /czerwca pokazują się kwiaty. Mają lekko dzwonkowaty kształt i zwisają główkami do dołu. Składają się z pięciu płatków zewnętrznych zakończonych cienkimi, lekko wygiętymi na końcu ostrogami oraz pięciu płatków wewnętrznych, bez ostróg.  Wnętrze kwiatu wypełniają długie, gęsto ułożone pręciki oraz słupki.  Orliki są w barwach   od jasnych do ciemnych;  białe, kremowe, żółte, pomarańczowe, różowe, malinowe czerwone, bordowe, błękitne  i fioletowe. Zdarza się, że obie części kwiatostanu mają odmienne barwy, występując w zestawach biało-niebieskich, biało-bordowych, różowo-fioletowych lub żółto-pomarańczowych. Po przekwitnięciu liście tworzą  dekoracyjne kępy.

Orliki nie lubią przesadzania, zresztą nie jest to łatwe. Korzenią się bardzo głęboko.

Wśród ogrodników są podzielone opinie co do odstraszania ślimaków przez orliki. Jedni uważają, że bardzo skutecznie  zniechęcają je do pogryzania i niszczenia  roślin, inni, że bylina jest dla nich neutralna. Pozostaje zatem tylko obserwować,  jak sytuacja wygląda w naszych ogrodach.

Orliki nadają się na kwiat cięty, ale uwaga! Cała roślina jest lekko trująca. Po przypadkowym spożyciu powoduje odurzenie, omdlenia, zwężenie źrenic, biegunkę i trudności w oddychaniu.

Dodaj komentarz