Psiząb – Erythronium

Psiząb - Erythronium

Wiosenne rośliny cebulowe kojarzymy przede wszystkim z tulipanami, hiacyntami, szafirkami. Wśród nich raczej rzadko spotykamy roślinę o nazwie psiząb. A szkoda.

Jak mówi legenda psi ząb wyrósł z łez Ewy, która wzruszyła się na wieść, że zostanie matką. Nazwa rośliny może więc zastanawiać. Wystarczy jednak przyjrzeć się cebuli i zagadka rozwiązana. Cebula jest żółtawa, lekko wygięta i do złudzenia przypomina kieł psa. Można się również spotkać z potoczną nazwą rośliny – język węża lub język żmii, która z kolei nawiązuje do wzorku na liściu.

Psiząb to roślina cebulowa, należąca do rodziny liliowatych. W zależności od odmiany, roślina osiąga od 20-60 cm wysokości. W naturalnych warunkach rośnie przede wszystkim w Ameryce Północnej, Azji i nielicznie w Europie, np. na Słowacji – psiząb liliowy (Erythronium denscanis). Do łatwiejszych w uprawie w naszych warunkach, zaliczyć można mieszańce wywodzące się z gatunków amerykańskich. Polecane są odmiany ‘Pagoda’ i ‘Citronella’.

Psiząb rozpoczyna kwitnienie w połowie kwietnia, które trwa ok.3-4 tygodnie. Kwiaty najczęściej są w kolorach białych, żółtych, różowych, liliowych, czerwonych. Ukazują się na delikatnej łodyżce, wyrastającej wprost z cebulki. Kwiaty o lekko zwisających główkach, wyglądem przypominają miniaturową lilię. Liście w kształcie jęzorów są zielone, szerokie, z delikatnymi cętkami-smugami. Roślina w początkowej fazie wegetacji i kwitnienia potrzebuje więcej   słońca i wilgotnego podłoża. Później preferuje półcień i bardziej suchą ziemię. Dlatego idealnym  dla niej miejscem jest stanowisko pod krzewami i drzewami  bezlistnymi wiosną. Po przekwitnięciu kwiatów, liście stopniowo zamierają i roślina całkowicie zanika. Pamiętać jednak należy, aby w  trakcie przedłużającej się suszy koniecznie glebę zmoczyć, aby pozostałe w niej  cebule nie zaschły. Roślina na jednym stanowisku może pozostać bez wykopywania kilka lat. Wokół cebuli matecznej przyrastają nowe, które tworzą bardzo efektownie kwitnącą kępę. Jeżeli jednak planujemy jesienne wykopanie i rozmnożenie rośliny, dobrze jest zaznaczyć miejsce w którym rośnie, aby łatwo było ją odszukać i nie uszkodzić.

Roślinę łatwo rozmnożyć. We wrześniu, po wykopaniu cebuli oddziela się cebulki przybyszowe, czyści je i od razu sadzi na nowe stanowisko. Można również pozyskać nowe rośliny z nasion, które wysiewa się wiosną. Na kwitnące egzemplarze trzeba jednak poczekać ok. 3-4 lata.

Psiząb lubi ziemię żyzną, próchniczą o odczynie zasadowym lub lekko kwaśnym(pH-6,6-7,2). Sadzi się go we wrześniu na głębokość nie większą niż 10cm. Jeżeli mamy kilka cebul koniecznie trzeba zachować odstęp pomiędzy nimi co najmniej 10-20 cm aby roślina mogła się rozrastać. Na zimę warto nowe nasadzenia zabezpieczyć liśćmi lub torfem. Wiosną odkrywamy roślinę stopniowo. Nawożenie wykonujemy dwa razy. Pierwszy raz w połowie kwietnia (ok. 30g/m2), drugi w połowie maja.

Psiząb stosowany był w przeszłości jako lekarstwo na artretyzm, a napary z liści wykorzystywano do okładów na rany i opuchlizny.

Jeden komentarz w “Psiząb – Erythronium

  1. Pingback: Jesienne sadzenie roślin cebulowych kwitnących wiosną | Ogródek.pl

Dodaj komentarz