Sumak octowiec – Rhus Typina

Sumak octowiec

Sumak octowiec – Rhus Typina

Sumak octowiec to jedno z najpiękniej przebarwiających się jesienią drzew. Jego kolory przechodzą od żółtego poprzez pomarańczowy aż do szkarłatnoczerwonego.

Sumak jest liściastym, niewielkim, krótkowiecznym drzewem. Dorasta do 5-6 m, żyje ok. 20-30lat. Ma parasolowatą, rozłożystą koronę. Liście długie, pierzaste; składają się z kilkunastu par lancetowatych listków. Na jednym egzemplarzu rośliny występują wyłącznie kwiaty żeńskie lub męskie. Osobniki żeńskie zawiązują szkarłatnoczerwone owocostany o kolbowatym kształcie które, zdobią drzewo przez cały okres zimy aż do przyszłego lata. Owocki które znajdują się na kolbach są kwaśne (stąd nazwa drzewa) i jadalne. Można je ususzyć i wykorzystywać jako przyprawę np. do marynat mięsa a także jako dodatek do ziemniaków czy buraków. Znajduje zastosowanie w sporządzeniu octu winnego a po dodaniu cukru jako syrop. Przyprawy z sumaka są szeroko stosowane w krajach Bliskiego Wschodu.

Sumak octowiec doskonale sobie radzi  w każdych warunkach. Jest odporny na suszę i przemarzanie (nawet do -25st). Rośnie w miejscu słonecznym lub w półcieniu. Nie ma żadnych wymagań glebowych. Może mieć sucho i jałowo, jak i zasobnie i podmokło. Odczyn gleby także nie ma dla niego znaczenia. Toleruje zarówno kwaśne jak i zasadowe pH. Raczej nie jest atakowany przez szkodniki i choroby.

Jeżeli zdecydujemy się na posadzenie sumaka octowca w ogrodzie  to warto wiedzieć o jego „wadzie”. Jest to roślina ekspansywna. Jeżeli jednak zapewnimy jej „spokój”, poradzimy sobie z jej nadmiernym rozrostem. Zatem w pobliżu gdzie rośnie, nie należy wykonywać prac, które mogłyby naruszać jej system korzeniowy (przekopywanie, spulchnianie). To właśnie przy uszkodzeniu korzeni sumaka, dochodzi do szybkiej ich regeneracji i tworzenia się wielu młodych odrostów. Te z kolei zagęszczają się i wypierają inne rośliny.

Nie wybierajmy również do posadzenia, eksponowanego miejsca na trawniku. W czasie wertykulacji trawnika, także może dojść do obrażeń jego płytko położonych korzeni. W miejscu zranienia pojawia się tendencja do wybijania uśpionych pąków. Spotkałam się co prawda z opinią, że kosząc trawę pozbywamy się jednocześnie młodych roślin. Wg mnie jest to błędne koło, ponieważ w miejscach wycięcia powstaje coraz więcej odrośli.

Polecaną odmianą sumaka jest ‘Dissecta’ oraz ‘Tiger Eyes’.

‘Dissecta’ – rośnie trochę wolniej, jest niższa i bardziej rozłożysta. Liście ma bardzo dekoracyjne, długie, strzępiaste.

Z kolei ‘Tiger Eyes’ nadaje się szczególnie do małych ogrodów. Rośnie wolno i osiąga wysokość zaledwie 2 m. Odmiana ta nie tworzy tak silnych odrośli jak cały gatunek, dlatego jest mniej ekspansywna.

Nie warto demonizować sumaka, że zabiera dużo czasu jego „pacyfikacja”.

Idealne dla niego warunki to „cisza i spokój” :) To mało! A paleta kolorów jaką nas raczy od wczesnej jesieni jest obłędna.

Dodaj komentarz