Czarnuszka damasceńska (Nigella damascena)

Początek

Czarnuszka (Nigella) ma kilka odmian – Nigella sativa, Nigella orientalia, Nigella hispanica, Nigella arvensis.

Najpopularniejszą, często uprawianą jest czarnuszka damasceńska (Nigella damascena). Ma oryginalne, dekoracyjne kwiaty i liście.

Czarnuszkę wysiewa się wprost do gruntu. Termin jej siewu można rozłożyć w czasie. Będzie wtedy kwitła od czerwca do września. Pierwszy siew można wykonać już w marcu (zależy od aktualnie panującej aury), a ostatni w czerwcu.  Wysiewać powinno się na miejsca docelowe, ponieważ roślina nie lubi przesadzania. Pomiędzy nasionami należy zachować odległość 20 cm. Pierwsze wschody pokazują się po ok. 2 tygodniach. Roślina osiąga około 40-50 cm wysokości. Bardzo dobrze prezentuje się wysiana w większych grupach.

Nigella charakteryzuje się pierzastymi liśćmi, podobnymi do koperku. Kwiaty ma pojedyncze lub pełne niebieskie, białe, różowe, fioletowej – w różnych odcieniach. Ich urodę podnoszą liście podsadkowe. Po przekwitnięciu kwiatów, efektowne są także owoce czarnuszki. Roślina „wytwarza” dużo nasion, bo jest ich w 1 g nawet 500 szt. Są czarne, stąd też nazwa rodzaju nigellus została zaczerpnięta od ich barwy.

Czarnuszka jest idealna dla początkujących ogrodników. Nie jest podatna na choroby i atak szkodników. Rośnie na każdej glebie. Potrzebuje jedynie miejsca w pełnym słońcu o stale lekko wilgotnym podłożu – nie mokrym! Nadaje się zarówno do świeżych bukietów jak i suchych kompozycji.

Naturalnym środowiskiem czarnuszki są ciepłe rejony Europy oraz Afryka i Azja.

Jeden komentarz w “Czarnuszka damasceńska (Nigella damascena)

Dodaj komentarz