Runianka japońska – Pachysandra terminali

Początek

Jeżeli zależy nam na zadarniającej, cieniolubnej roślinie – to runianka japońska jest idealna. Bardzo dobrze sprawi się jako alternatywa dla trawnika w miejscach pod drzewami oraz jako „dywan” pod krzewami. Roślina toleruje także półcień.

Pachysandra dorasta do ok. 20-30 cm. Liście ma błyszczące, skórzaste, zimozielone, zebrane w rozetki. Jest mrozoodporna. Długo zalegający śnieg nie wpływa na jej kondycję. Nie choruje i nie jest podgryzana przez ślimaki ani inne szkodniki.

Drobne pachnące, białe kwiaty pojawiają się na końcach szczytowych pędów. Mają kształt kłosowaty.  Utrzymują się od marca do maja. Runianka rozrasta się poprzez podziemne rozłogi. Nie jest ekspansywna i łatwo jest ją „opanować”.

Roślina lubi próchnicze, wilgotne, podłoże. Przed posadzeniem dobrze jest wzbogacić glebę kompostem. W czasie przedłużającej się suszy należy ją podlać.

Runiankę bardzo łatwo rozmnożyć. Po kwitnieniu wystarczy odciąć szpadlem potrzebną ilość( bryła ziemi z częścią naziemną i z rozłogami),przenieść w nowe miejsce i podlać. Roślina bez problemu się przyjmuje.

Do najpopularniejszych odmian runianki zaliczamy:

‘Variegata’ – odmiana o pstrych liściach. Wolno się rozrasta.

‘Green Carpet’ – odmiana niska, nie przekraczająca 20 cm wysokości.

‘Green Sheen’ – odmiana o ciemnozielonych liściach, może osiągnąć powyżej 20 cm.

W moim ogródku runiankę dokarmiam, podsypując wiosną przesiany kompost. Rośnie w miejscu, gdzie popołudniowe słońce dociera na ok. 4 godz. Pilnuję, aby miała podłoże stale lekko wilgotne, ale nie mokre!

Runiankę japońską polecam jako roślinę tzw. ”bezproblemową”, łatwą w uprawie.

Dodaj komentarz